Normen waarden...we leren dat aan van onze ouders/verzorgers.
We leren hier hoe belangrijk het is om zelfstandig te worden en dat je voor je mening uit moet komen.
Je leert om te kijken wat jij belangrijk vindt en hoe jij je leven wilt gaan lijden.
Niks mis mee zou je zeggen.
Maar ouders hebben niet door dat ze de belangerijkste vergeten dat we onze cultuur niet moeten vergeten.
door drukte werk en gemakzucht vergeten we dat mee te geven.
Als er iemand langs wilt komen is het al snel nee dat kan niet...ik heb rust nodig...nee ik heb een afspraak.
Nee ik ga met de gezin in de weekend weg.Nooit meer tijd voor je ouders..grootouders.
lekker naar de dansavond met een groep (familie)barkoe, chotki dewar, drinken van elkaar.Lang leven de alcohol.
Kinderen achtergelaten thuis bij een oppas.
Overmorgen gaan we met de kids naar de bios.
Even later krijg je een bericht...je vader is overleden aan een hartaanval.
Iedereen verdriet maar krijg je alleen 5 dagen verlof voor school.
meer krijg je niet ..ook een verzoek ingediend bij leerplicht heeft niks geholpen.
Vervolgens maakt de enige zoon zich druk om zijn baan ik zou net promotie maken dus kan ik 13 dagen geen vrij opnemen.
Na overleg met zijn baas was het geen probleem.
In Friesland was mijn vader overleden pandiet was een jaar daarvoor overleden. Dus kregen we een telefoonnummer.
Deze pandit was de volgende dag geweest met een lijst en las uit de ramayan.
Verder had hij geen tijd en mensen om ramayan voor te lezen.
Nadat ik een paar dagen erna heb gebeld om te vetellen dat ik daar echt behoefte aan had zei hij dat ik er 1 zelf moest zoeken.
Dus met andere woorden shit.
De pandit was toen wel geweest voor de afsluiting.
naar mijn gevoel is er veel fout gegaan.
Mijn vader heeft geen pagharie op gehad terwijl dat wel moest.
Ik heb zo veel verdriet.
Bij de zoon was al de rituelen een verplichting die hij wel even deed.
Maar niet vol overtuiging wat voor nut het had.
En dan later verdriet hebben dat hij voor zijn eigen gezin gekozen had.
Al de dagen dat hij in de weekend naar zijn vader kon gaan was hij met zichzelf bezig.
Twee keer in de jaar was genoeg tijd voor zijn familie.
Waar gaat deze wereld naar toe.
De cultuur vergaat zonder dat we het door hebben.
De grote broer die achterom kijkt naar de jongeren bestaat niet meer.
Iendereen leeft zijn eigen leven.
Ik snap dat je een keuze moet maken maar een middelweg is er altijd.
Ik maak ook veel mee in mijn familie/ schoonfamilie maar op deze manier moet je ook niet je leven leiden.
Laatst was ik voor het eerst naar een georganiseerde holifeest geweest van een stichting.
Heel leuk allemaal.
Kinderen die dansten op bollywood liederen en zelfs bestaat er een ouder bollywood groep.
Een oma groep om het maar te zeggen heeeeel leuk om te zien. Chouwtaal...ook heel mooi en jonge jongens die taza trommelde.
Dan komt er een optreden van een jonge tiener die dan ineens het liedje Sheela gaat dansen met een hele lage broek ...ongelooflijk dat iedereen haar aan het toejuigen was.
Ik wou gelijk vertrekken met mijn kinderen.'
Hoe kan het dat een stichting en ouders dit goedkeuren.
Hebben we dan echt niks door???
Dit was meer geschikt voor een nachtclub.
En dan nog eens de nederlandse fotograaf maakte vollop fotots van de meisje die zo aangekleed was.
Maar geen probleem ons cultuur...is top.
hmmm... zware bericht... ik kom hier nog even op terug, je hebt veel inzicht in het hedendaagse gebeuren.... wat vroeger not donw was, gebeurd nu vollop... ofwel er gebeuren veel dingen dat niet hoort...
Normen en waarden beginnen bij je ouders, maar komen ook voort uit de overige omgeving, je vrienden, kennissen en in de scholengemeenschap enz. De basis van normen en waarden krijg je thuis.
Ouders proberen hun best te doen die normen en waarden te geven die in de gemeenschap past waarin de kind zich meestal zal bevinden, de kind zal een kant kiezen en zich mengen in andere culturen (vooral in de samenleving als die van ons). Ouders vergeten dan denk ik niet zozeer het cultuur te geven, maar de omstandigheden maken het lastig om het precieze cultuur zo over te dragen dat het 1 op 1 gaat, cultuur veranderd met de tijd, (VB: vroeger was het ten boze te scheiden, nu scheiden mensen om de haverklap, ofwel: nu trouwen betekend zekerheid voor 2 advocaten dat ze later werk zullen hebben). De manier hoe onze ouders de ramayana hebben geleerd zo zal ik dat mogelijk niet hebben geleerd omdat de samenleving anders is samengesteld en er daardoor aanpassingen moeten plaatsvinden. Zoals jij aangeeft drukte e.d. als oorzaak.
Tegenwoordige tijd zijn mensen meer op zichzelf gericht dan in groepen, ieder wil zelfstandig zijn en dat is ook stukje cultuur dat overlapt is geraakt uit eigen cultuur. Wat iemand in de weekend doet is ieder zijn eigen zaak. Lang niet iedereen gaat naar dansavond of vergeten de (schoon/groot)ouders, je moet doen wat je vooral zelf leuk lijkt om te doen, daar waaraan je tijd wil geven, maar de belangrijkste personen (de mensen die je een leven hebben gegeven of gezorgd hebben dat je een partner hebt) moet je niet verwaarlozen!
Dood of geen dood, samenleving is hard, het leven is hard, het leven is vallen en opstaan en de stootjes opvangen en zien te leren van die stootjes! Het is hard hoe organisaties denken, maar hun oogpunt is dat het leven verder gaat… de persoon die overleden is zou dat ook graag willen (lijkt mij). De enige zoon moet niet zo moeilijk doen, elke menselijke mens kan wel begrijpen dat een overleiden boven het werk gaat.
Niet alle pandits zijn pandits, en de niet juiste pandits hebben altijd haast of wilen meer voor hun dienst. Dat een pandit zo heeft geantwoord naar jou toe toen je aangaf dat je een pandit nodig hebt, dan wil ik eigenlijk wel weten welke pandit dit is.
Deze wereld is hard, men kijkt niet om naar de oplossing dat ze een basis hebben, ze kijken naar het heden wat ze hebben opgebouwd. De meeste kijken tegenwoordig naar de oplossing om het zichzelf beter en leuker te maken en het doet ze niet ten koste van wie of wat. Er wordt idd weinig om gekeken naar de broer(tje), maar dat is stukje mentaliteit van waarin je je begeeft.
JE moet een keuze makn, het is zwart of wit, niet grijs, water bij de wijn doen doet men tegenwoordig alleen als ze er zelf profijt van kunnen krijgen en niet anders. Je maakt altijd iets mee, de kunst is om ermee leren om te gaan (samen) en eventuele problemen (samen) op te lossen.
Organisatie maakt het niet uit wat er komt, zolang het niet discriminerend of iets is, als het publiek zich vermaakt, waarom zouden zij dan iets veranderen aan de situatie. Ik was er niet bij dus ik kan niet oordelen. Je moet je niet zo druk maken, is niet goed voor je bloed en suiker… dat je het niet goed vind oke, dat moet je dan je eigen omgeving kenbaar maken en daar de zaken op orde hebben. Dat wat jij niet oke vind, kan een ander oke vinden, en ieder heeft een ander referentiekader. EN misschien hadden ze het wel door, maar deden ze juist mee met de rest van de groep (de leidende groep).
Alles is voor correctievatbaar, maar het begint bij jezelf!
Na alles gelezen te hebben en zo beantwoord te hebben, vind ik het klote voor jou en je fam wat je hebt moeten meemaken, het leven is hard, het is klote, het is een mentaliteit en houd je er sterk bij.
Als laatst wil ik nog afsluiten met mijn excuus dat het zolang heeft geduurd voor je mijn reactie kreeg.
Ik heb uw bericht gelezen. Er zijn vele omstandigheden. En er zijn vele die voor zichzelf kiezen, maar dat is niet overal zo. Cultuur, opvoeding, omgeving en eigen persoonlijkheid speelt hierbij een grote rol. Dat is bij een ieder verschillend. Het is makkelijk om af te sluiten en niet te luisteren. De gedachte hoe jij het zou vinden als je eigen kind jouw zo zal behandelen vergeten mensen. Totdat het hunzelf overkomt. Dan spreken met van karma. Wat je doet krijg je terug.
Het is echt jammer dat als je tijd hebt om tijd te besteden met je ouders en als dat wordt uitgesteld dat je pas spijt krijgt wanneer die persoon er niet meer is. Voor mij zijn mijn ouders echt belangrijk. Niemand hoeft met mij te praten, maar zonder ouders zou ik het echt lastig hebben.
De pandit van deze tijd zijn niet echt de mensen die je nu kan vertrouwen. Ze kijken meer naar geld dan de rituelen die ze moeten uitvoeren. En grotendeels is gespeeld. Doen alsof ze veel weten. Er zijn genoeg van zulke mensen. God zit in je hart. Maak je de deur open van je hart dan zie je god overal Cultuur dat ben jezelf. Jouw kijk op iets maakt jouw eigen cultuur
onze cultuur vergaat .....hier in Nederland
----------------
Cultuur dat ben jezelf. Jouw kijk op iets maakt jouw eigen cultuur 
Lineaire weergave
