Ik ben net terug uit India. Ik heb ik in de buurt van Palampur een aantal weken vrijwilligerswerk gedaan. Het was niet de bedoeling, maar ik heb ik een jongen ontmoet waar ik stapelverliefd op ben geworden. Ook hij is verliefd op mij. We hebben, toen ik nog in India was, veel (voor Europese begrippen afstandelijk) contact gehad. En ook nu ik weer terug in nederland ben (hij zit nog steeds in india) lijken we geen moment zonder elkaar te kunnen. toch ben ik me erg van de cultuurverschillen bewust. Hij zal over een paar jaar van zijn vader moeten trouwen met een Indiaas meisje en mij dus moeten vergeten. Het is nog ver weg, maar het is idee dat er voor ons geen toekomst is, maakt mij behoorlijk wanhopig. Hij zegt dat hij zal wachten tot ik terugkom en hij zegt dat hij van me houdt, maar is er echt een kans voor ons?
Wat zijn jullie ervaringen en gedachten over dit onderwerp?
Ik ben net terug uit India. Ik heb ik in de buurt van Palampur een aantal weken vrijwilligerswerk gedaan. Het was niet de bedoeling, maar ik heb ik een jongen ontmoet waar ik stapelverliefd op ben geworden. Ook hij is verliefd op mij. We hebben, toen ik nog in India was, veel (voor Europese begrippen afstandelijk) contact gehad. En ook nu ik weer terug in nederland ben (hij zit nog steeds in india) lijken we geen moment zonder elkaar te kunnen. toch ben ik me erg van de cultuurverschillen bewust. Hij zal over een paar jaar van zijn vader moeten trouwen met een Indiaas meisje en mij dus moeten vergeten. Het is nog ver weg, maar het is idee dat er voor ons geen toekomst is, maakt mij behoorlijk wanhopig. Hij zegt dat hij zal wachten tot ik terugkom en hij zegt dat hij van me houdt, maar is er echt een kans voor ons?
Wat zijn jullie ervaringen en gedachten over dit onderwerp?
hey,
oke je hebt dus iemnd leren kennen en jullie zijn stapel op elkaar.
mijn vraag aan jou is dan:
ben jij bereid naar idia te gaan of is hij bereid naar NL te komen?
Is hij bereid tegen zijn pa in te gaan?
en er zijn altijd kansen weggelegd voor alles, maar de vraag is ben jij/hij bereid(t) om het gevecht met alles aan te gaan die jullie wilt gaan dwarsbomen?
ERvaringen heb ik niet, gedachten heb ik zat.
Als er een wil is, is er een weg, als JULLIE ervoor willen vechten dan is alls mogelijk, als jullie in elkaar geloven en elkaar laten bloeien enz dan kan een relatie altijd werken...
maar zweven is gevaarlijk heb ik geleerd en kijk of iets meer vreugde geeft dan verdriet. het kan zijn dat als jullie voor elkaar gaan alles goed komt, maar dat hoeft niet, ik ken de precieze omstandigheden niet, hoef ik ook niet te weten, maar jij moet de feiten wel zien....
ik ben helemaal met jou eens "vissie-j" !!
de echt vraag,Sabine, is : zijn jullie breid om voor elkaar dingen op te offeren of niet? en kunnen jullie elkaar cultuur aan te passen of niet?...kunnen jullie de obstakels tegengaan of niet?
...Sabine, je hoeft niet wanhopig te zijn, blijf positief maar vooral nuchter. Wij weten allemaal dat de ouders in de landen zoals india, suriname, marokko etc, hebben liever dat hun kinderen met iemand uit hun eigen stam of famillie trouwen, maar als jullie liefd echt en sterk is dan er is wel kans voor jullie. Bekijk goed jullie situatie en plan samen wat jullie verder kunnen doen, denk goed na "wat is de volgende stap?".
Ik wens jullie heeeel veeeel succes!!
Ik kan me best voorstellen dat je nu een beetje wisselvallig en gemengde gevoelens hebt. denk aan de dingen dat je hebt meegemaakt... Wat zeggen die ervaring allemaal tegen je?
Ook moet je je ervan bewust maken dat je elkaar nu tegenover de familie moeten bewijzen... Je moet bewijzen dat jullie echt voor elkaar kiezen en bereidt zijn er alles voor te geven. Dat je je bewust bent van je keuze en dat je ermee gelukkig bent...
Ik wens je ook veel succes en de antwoord schuilt diep in jezelf... Het vinden ervan kost alleen best wel wat tijd... Maar je komt erachter...
Ik kan me best voorstellen dat je nu een beetje wisselvallig en gemengde gevoelens hebt. denk aan de dingen dat je hebt meegemaakt... Wat zeggen die ervaring allemaal tegen je?
Ook moet je je ervan bewust maken dat je elkaar nu tegenover de familie moeten bewijzen... Je moet bewijzen dat jullie echt voor elkaar kiezen en bereidt zijn er alles voor te geven. Dat je je bewust bent van je keuze en dat je ermee gelukkig bent...
Ik wens je ook veel succes en de antwoord schuilt diep in jezelf... Het vinden ervan kost alleen best wel wat tijd... Maar je komt erachter...
eerste aliniea helemaal mee eens, eigen ervaring telt.
Bewijzen tegen je primaire fam ok (ouders en brors en zussen), maar secundaire niet ok (nichten en neven, ooms en tantes).
Je eigen geluk zit in jezelf, alleen moet je die er zelf uit halen, bij dat eruithalen zul je soms anderen pijn moeten doen. Dat zijn dus ook de mensen van wie je houdt en/of het beste voor hebt op dit moment.
Het is ook op de manier hoe je die dingen ziet en bekijkt...
Dat iets gebeurt kan voor jouw net harder zijn dan voor een ander...
Jij bent de enigste die jezelf kan redden... Mensen zijn er voor steun... Jij moet het redden... Klinkt hard en wreed, But that's life...
En je haalt het heb gewoon vertrouwen dat het goed komt... Geloof in wat je doet... Maak daarvan je kracht...
de situatie, het moment, door welke bril je kijkt is bepalend hoe je kiest en dus op je boterham zult krijgen.
en elke persoon is idd anders wat voor de een zacht is kan voor de ander hard zijn.
enige persoon op deze planeet ben jezelf, eerste persoon die je moet helpen ben je jezelf verschuldigt. de rest komt daarna. je eigen plezier moet jezelf verzorgen en daarin kan je eventueel anderen in meenemen. Mensen horen er voor steun te zijn, maar lang is niet elke persoon een steun, je moet de juiste personen vinden, het leven is hard, dus men moet niet wachten op medelijden, maar juist moeten blijven werken en ontwikkelen, blijven streven naar het beste voor zichzlf.
Vertrouwen is belangrijk, maar dat is niet alles, blijven werken/knokken is belangrijk wil je de juiste resultaten behalen.
Soms accepteren dat een nee geen ja kan worden is een onderdeel van hoe je dat ene dat nee is en blijft kan vervangen voor iets anders...
Vertrouwen is zeker niet alles... Voor alles in de wereld waar jij een wil op heb moet je werken... Soms hard soms minder hard...
Niks is ik vertrouw erin dat ik het krijg en je hebt het ook...
Vertrouwen is een onderdeel om door te zetten... Is een kracht en hierdoor weet je elke dag weer waarvoor je vecht, waarom je vecht... En dat je succes kan boeken...